تابلوی «پرچم ایران» اثر آقای امیرعلی گلریز (از مجموعۀ «میراث») کولاژی چشمنواز است. این صفت که البته بیشتر با موصوفی نظیر «منظره» همراه میشود بهخوبی میتواند شیوۀ مواجه چشم با تابلو را مشخص کند. آنچه مخل یک تماس نوازشگرانه باشد، زمختی یا زائدهای که مانع از چنین...
ادامه مطلبدلوز و رویداد
یکی از جزمهای جا افتاده در مورد تحول اندیشهی دلوز در طول حیات فکریاش این است که او در کتاب منطق معنا (۱۹۶۹) مفهوم «رویداد» را مطرح کرد و پس از این دوره این مفهوم را کاملا کنار گذاشت، چنان که در آثار بعدی او، بهخصوص در آثار مشترکاش با گواتری، هیچ اثری از این مفهوم نمیتوان یافت...
ادامه مطلب«بیجهانی» و «بنیادگرایی»: دو روی یک سکه؟
دلوز در فصل هفتم سینما ۲ توصیف متفاوتی از «وضعیت مدرن» عرضه میکند: «واقعیت مدرن این است که ما دیگر به این جهان باور نداریم. ما حتا به رویدادهایی که برایمان رخ میدهند، رویدادهایی چون عشق، ازدواج و مرگ، باور نداریم، انگار این رویدادها فقط تا حدودی به ما مربوط میشوند»...
ادامه مطلب-
دفاع از سیاست لنینی در مواجهه با مردم مایل به بندگی
پاسخی به یادداشت «اگر مردم بندگی خواستند چه؟» منتشرشده در دموکراسی رادیکال، برای تبیین و دفاع از سیاست لنینی در تشکلیابی و سازماندهی سیاسی.
ادامه مطلب -
ژرفنای تنِ جمعی باگدانوف و مسئلهٔ تکتولوژی
-
عاشق قدرت نشوید: ماشینهای اجتماعی، نمودار میل و امکان رهایی
-
از خشم به بنبست: رمزگشایی از خیزش ژینا با عطف به نظریۀ عواطف اسپینوزا و آگاهی گروهی
-
گردش سرمایهها و ساختار اجتماعی ایران امروز: از جامعهشناسی بوردیو تا نقشهنگاری میدانهای ایرانی
-
قانونِ اجتماع
«قانونِ اجتماع» نوشتۀ روبرتو اسپزیتو تأملی فلسفی دربارۀ معنای «اجتماع» و نسبت آن با قانون، تکلیف، هدیه و بدهی است. اسپزیتو با بازخوانی اندیشههای روسو، هابز و کانت نشان میدهد که اجتماع نه امری از پیش تحققیافته، بلکه ضرورتی همواره ناممکن است؛ امری که انسان را از خلال فقدان، تعهد و اشتراک به یکدیگر پیوند میدهد.
ادامه مطلب -
چشماندازهای نظری بر جنبش کارگری در روسیه تزاری
-
کنترل و شدن گفتوگوی ژیل دلوز با آنتونیو نگری
-
تشکیل میلیشیا در انقلاب فوریه: جنبهای از خاستگاههای قدرت دوگانه
-
حکایت گردن و شمشیر
دموکراسی رادیکال Radical democracy