آنچه عموماً از اخلاق فهم می‌شود (morality)، مجموعه‌ای از ممنوعیت‌ها و دستورات ملوکانه برای حفظ انقیاد است. در مقابل، اخلاق به‌معنای اتیکز (ethics) و سیاست بدیل، هنرِ تجربه کردن اتصالات توان‌افزا و مراقبت از نسبت‌هاست؛ رویکردی غیرسلسله‌مراتبی که سازمان را نه به‌صورت دایره‌ای و مرکزگرا، بلکه به‌شکل مجمع‌الکواکبی پویا بازتعریف می‌کند.
ادامه مطلب
پاسخی به یادداشت «اگر مردم بندگی خواستند چه؟» منتشرشده در دموکراسی رادیکال، برای تبیین و دفاع از سیاست لنینی در تشکل‌یابی و سازمان‌دهی سیاسی.
ادامه مطلب
پیش از شروع، یک نکتهٔ کوتاه بگویم. مدت‌هاست فرصتِ صحبتِ فلسفی به زبان فارسی نداشته‌ام. بیشترِ کار و گفت‌وگوهایم به انگلیسی است. فارسیِ روزمره را هر وقت لازم باشد حرف می‌زنم، اما فارسیِ فلسفی‌ام مدتی‌ست تمرین نشده، چه رسد به این‌که هیچ‌وقت هم متنِ فلسفیِ جدی به فارسی ننوشته باشم...
ادامه مطلب
آنچه عموماً از اخلاق فهم می‌شود (morality)، مجموعه‌ای از ممنوعیت‌ها و دستورات ملوکانه برای حفظ انقیاد است. در مقابل، اخلاق به‌معنای اتیکز (ethics) و سیاست بدیل، هنرِ تجربه کردن اتصالات توان‌افزا و مراقبت از نسبت‌هاست؛ رویکردی غیرسلسله‌مراتبی که سازمان را نه به‌صورت دایره‌ای و مرکزگرا، بلکه به‌شکل مجمع‌الکواکبی پویا بازتعریف می‌کند.
ادامه مطلب
«قانونِ اجتماع» نوشتۀ روبرتو اسپزیتو تأملی فلسفی دربارۀ معنای «اجتماع» و نسبت آن با قانون، تکلیف، هدیه و بدهی است. اسپزیتو با بازخوانی اندیشه‌های روسو، هابز و کانت نشان می‌دهد که اجتماع نه امری از پیش تحقق‌یافته، بلکه ضرورتی همواره ناممکن است؛ امری که انسان را از خلال فقدان، تعهد و اشتراک به یکدیگر پیوند می‌دهد.
ادامه مطلب
دموکراسی رادیکال Radical democracy