شبکههای برافروختگی اخلاقیاتی؛ جامعهشناسی خشم دیجیتال[۱] پیتر آیولوف ترجمهٔ فرزان ابوالقاسمیفر چکیده این مقاله پیدایش خشم آنلاین را به مثابهٔ یک مکانیسم مرکزی بررسی میکند که تولید اختلاف نظر در محیطهای رسانهایِ دیجیتال را برعهده دارد. برخلاف پروپاگاندای مرسوم که بر پیامرسانی هماهنگ متکی است، اختلاف نظر در فضای آنلاین معاصر اساساً از میان معماریهای پلتفرمی برمیخیزد؛ معماریهایی که …
ادامه مطلبترجمه
قانونِ اجتماع
«قانونِ اجتماع» نوشتۀ روبرتو اسپزیتو تأملی فلسفی دربارۀ معنای «اجتماع» و نسبت آن با قانون، تکلیف، هدیه و بدهی است. اسپزیتو با بازخوانی اندیشههای روسو، هابز و کانت نشان میدهد که اجتماع نه امری از پیش تحققیافته، بلکه ضرورتی همواره ناممکن است؛ امری که انسان را از خلال فقدان، تعهد و اشتراک به یکدیگر پیوند میدهد.
ادامه مطلبچشماندازهای نظری بر جنبش کارگری در روسیه تزاری
جنبشهای کارگری انقلابی در طول تاریخ پدیدههای بسیار نادری بودهاند. برخلاف آنچه ممکن است از ظواهر امر و سخنپردازیها برداشت شود، ایدئولوژی و کنش انقلابی در کشورهای عمدهی اروپایی صرفا خلافجریانهای زیرین[۱] بودهاند، که البته در برهههای بحران مهمتر از آنچه در حقیقت امر بودهاند به نظر میرسیدهاند. حزب سوسیال دموکرات آلمان، حتی در برههای که غیرقانونی و مطرود بود (۱۸۷۸ تا ۱۸۹۰)، در کلیت خود رادیکالیسم ناسازشکار را رد میکرد و در عوض پذیرای پارلمانتاریسم بود.
ادامه مطلبکنترل و شدن گفتوگوی ژیل دلوز با آنتونیو نگری
نگری: مسئلهی سیاست همواره در حیات فکری تو جایگاه برجستهای داشته است. از سویی، مشارکت تو در جنبشهای گوناگون (زندانیان، همجنسگرایان، خودمختارگرایان ایتالیایی، فلسطینیها)، و از سوی دیگر، مسئلهمند کردن مداوم نهادها، در مسیر کاریات از کتاب هیوم تا فوکو، تداوم دارند و با هم تعامل میکنند. خاستگاههای این دغدغهی پایدار نسبت به مسئلهی سیاست کداماند؟
ادامه مطلبتشکیل میلیشیا در انقلاب فوریه: جنبهای از خاستگاههای قدرت دوگانه
قیام ۲۷ فوریه ۱۹۱۷ سیستم پلیس تزاری در پتروگراد را، که مهمترین حلقه پیوند شهروندان با حکومت بود، بهتمامی نابود ساخته و پایتخت را به آشوب درانداخت.[۱] بیقانونی به فاصله کوتاهی خیابانهای شهر را فراگرفت؛ سربازان مست انبارهای شراب را غارت میکردند تا بنوشند و مستتر شوند و مجرمانِ آزادگشته از زندان راحت برای خود اسلحه جور میکردند.[۲] آدمهای متین …
ادامه مطلبحکایت گردن و شمشیر
رشید خالدی، متولد ۱۹۴۸، مورخ فلسطینی-آمریکایی، استاد کرسی ادوارد سعید در مطالعات مدرن عرب در دانشگاه کلمبیا است. او از ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۰ سردبیر مجله مطالعات فلسطین بوده و اکنون یکی از سردبیران آن است. از کتابهای متعدد او درباره تاریخ خاورمیانه و فلسطین دو مورد تاکنون به فارسی ترجمه است: تجدید حیات امپراتوری: ردپای غرب و مسیر مخاطره آمیز آمریکا در خاورمیانه، و صد سال جنگ بر سر فلسطین: تاریخ استعمار شهرکنشینان و مقاومت، ۲۰۱۷-۱۹۱۷ که در این گفتگو راجع به این کتاب هم صحبت میشود. طارق علی، متولد ۱۹۴۳، نویسنده پاکستانی-بریتانیایی و عضو شورای سردبیری مجله نیو لفت ریویو است.
ادامه مطلبکتاب: سازماندهی آنارشیستی، آنارشیسم در عمل
این کتاب قصد دارد در جایی شاید نامحتمل نشانههای سازماندهی را بیابد، یعنی در جنبش آنارشیستی. به سازماندهیِ آنارشیستی میپردازد، تعبیری که درنظرِ بسیاری تناقضآمیز بهنظر میرسد. از آنارشیسم درحکم امری که گویی غایتش سازمانزدایی و فقدان سازمان است تصویری کاریکاتوری ساختهاند. یکی از اهدافم در نگارش این کتاب این بود که تصور اکتیویستها، مردم …
ادامه مطلبدو تز درباره محدودیتهای فلسفه: مارکس و اسپینوزا
در چند ماه گذشته، درست قبل از موج اخیر اعتراضات دانشجویی (در آمریکا که در ادامه در موردش خواهم نوشت)، خودم را گرفتار حالتی از افسردگی دیدم که بهجرأت میتوانم بگویم بیشتر ناشی از شکاف نظریه و عمل است. داستان از این قرار است که تمام روز، یا دستکم بخشی از روز، وقتمان را صرف خواندن کتاب میکنیم و وارد بحثهایی میشویم درباره اینکه دنیا چطور کار میکند و چطور میتوان تغییرش داد.
ادامه مطلبگذشته را با خشم بنگر
جان آزبُرن در سال۱۹۲۹ در لندن به دنیا آمد. پیشه اش را با بازیگری در کُمپانی های رِپِرتوری محلی در سال ۱۹۴۸ آغاز کرد. او پیش از نگارش “گذشته را با خشم بنگر” (۱۹۵۶)، سه نمایشنامه به صورت مشترک نگاشته بود. این نمایشنامه موجب احیایِ کاملِ هنرِ نمایش بریتانیا شد و به رواج اصطلاحِ «مردان جوان خشمگین» کمک کرد که در واقع ارجاع داشت به تعدادی از نویسندگان بریتانیایی دهه ی۱۹۵۰.
ادامه مطلبدموکراسی و سیاست کمینه: تفاوت سیاسی و نتایجش
تفاوت سیاسی میتوان رد تمایزگذاری مفهومی میان «سیاست» و «امر سیاسی» (یا la politique و le politique) را، در متون فرانسوی، تا «تناقض سیاسی»[۱] پل ریکور پی گرفت؛ اما بازپدیدار شدن نیرومندانه آن به دهه ۸۰ و زمانی برمیگردد که چندین فیلسوف – از جمله ژان فرانسوا لیوتار، کلود لفور، آلن بدیو، ژاکوب روژینیسکی، ژاک رانسیر …
ادامه مطلب
دموکراسی رادیکال Radical democracy